ZWARTE WOUD

 

Onze eerste grote motorreis was deze in 1974 voor een week " ja zelfstandig " naar Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en terug over Duitsland naar Oostende.

Vertrokken op een Ducati 750 S met clip-ons en duozadel, dezelfde dag in één ruk naar Munchen z'n 900 km ver om de volgende dag verder te reizen door Oostenrijk enz...

Ikzelf was toen 23 jaar jong, nu zie ik mij dat niet meer doen op een sportmotor, gelukkig heb ik als motorhandelaar de kans om in het tweedehands gamma een touring te proberen en die later terug te verkopen, dat gebeurde dan ook terug in 1999 met een gebruikte Honda Pan European ABS.

Wij " Rita en ikzelf " besloten om een weekje " zwarte woud " als rustvakantie te nemen.

Vertrokken met 30° was het te warm om te rijden met motorkledij aan maar we klaagden niet, de zomers zijn hier kort en je moet er van profiteren bij deze temperatuur.

Langs de snelweg verder met een blitzbezoek aan Luxemburgstad reden we Frankrijk binnen om te overnachten in een Campagnilemotel ( envergure. )iets over Metz waar we geboekt hadden maar veel te vroeg aankwamen want de uitbaters zaten nog aan tafel, eigenlijk konden we nog een heel stuk verder doorgereden hebben, maar ja, trek je het niet aan het is VAKANTIE.

Dag nadien met mooi weer verder op naar het zwarte woud via Nancy , St-Dié de Elzas binnen via prachtige nationale wegen door hoge heuvels en dalen tot aan Keizersbach het laatse dorp voor een lang dal tot over de grens met Duitsland.

In Keisersbach waant men zich in de middeleeuwen, prachtige vakwerkshuizen, gezellige café's en restaurants waar ik op een terrasje de echte Elzaserse shoucroute bestelde met een halve liter blond bier, en smaaaaaaken, jongens wat een leven.

Na de koffie verder langs en door Freiburg tot aan Titisee waar we ons ??? hotel niet !!! vonden ?

Ik had geboekt via internet maar waar we ook maar stopten om de weg te vragen trokken de mensen alleen hun lip op tot we op een boerderij ons e-mailblad toonden en Schwarzenbach de te vinden plaats was op 8 km van Titisee, pension Salenhof. op 1020 m hoogte.

De eigenaars, z'n mid dertigers zijn zelf ook beiden motorrijders zodat we ons direkt thuis voelden.

Daags nadien eerst Titisee verder bezocht, boottochtje op het meer,

wandelinkske en een van mijn hobby's is het eten van vreemde gerechten waarbij Goulasch een van mijn favorieten is.

Na het middagmaal terug de motor op om enkele mooie uitstappen te maken in de streek waar menig motorrijder z'n banden ook aan de zijkanten verslijt.

Het horlogemuseum in Furtwangen is niet te veraf en door het glooiende landschap onderweg ontdekten we een heuze waterval in Triberg

Wat in Furtwangen uhrenmuseum hangt van tikkers en koekoeks in alle maten en uitvoeringen met exemplaren wat je niet voor mogelijk houd waarvan sommige jaren van bloed en tranen hebben gekost, dit moet je toch eens hebben gezien.

Intussen is het weer aan het veranderen, donkere wolken voorspellen niets goeds en de temperatuur zakt waardoor we een pullover moeten aantrekken want we gaan de hoogste berg op van het zwarte woud " de feldberg " .

Het is een lange wandeling want de motor moet op de parking blijven beneden met de auto's en touringcars, gelukkig hebben we wat drank en eten gekocht voor onderweg.

We volgen een aangeduide route met prachtige vergezichten tot aan de top en boven is het niet warm maar het panoramma maakt veel goed.

De voorlaatste dag is aangebroken en het regent, maar we kunnen niet in ons pension blijven en rijden wat rond in de streek waar we een grote watermolen bezochten en op de terugweg een ongelooflijk mooi klooster in St peter ontdekten " prachtig ".

Na de plaatselijke streekgerechten te hebben geproefd reden we terug via Glotterdal " waar de populaire tvserie Scharzwaldklinik werd opgenomen " naar ons pension waar we de koffers pakten om daags nadien te vertrekken, die we met volle zon in de rug de terugweg aanvangden en in de late namiddag aan het zéétje neerstreken.

Als men de reis en foto's enige tijd later terugziet dan wil ik direkt teruggaan.

De Pan heeft z'n werk goed gedaan, komfortabel, zuinig en betrouwbaar, maar een vervelend probleem is de ruit dat boven de 110-120 km wervelingen veroorzaakt waardoor het zicht troebel word met lichte hoofpijn tot gevolg.

Pas thuis werden de plannen gesmeed voor een volgende reis " Zwitserland - Wallis " wat in volgende reiservaringen word verteld.

.........................................................auf wiedersien.

 

 Blondeel Rita en Patrick