De voorbereidingen voor deze 10-daagse trip in de maand juli startten we al in het voorjaar 2001.Wij dat zijn twee motoren,een Pan en een Triumph met als piloten Pat en Willy en hun eega’s.
Enige voorbereiding is noodzakelijk in verband met de oversteek en dito reserveringen,er zijn diverse mogelijkheden,wij kozen voor Zeebrugge-Hull.Ook de route is vooraf uitgestippeld,de overnachtingsplaatsen ( bed&breakfast ) geboekt via internet.We zorgden ervoor om dagelijks niet meer dan 120 km te rijden,mits uitzondering van de eerste en laatste dag,zodat we ruimschoots de tijd hadden om plaatselijke bezienswaardigheden te bezoeken.
Langs de oostzijde van Engeland reden we Schotland
binnen waar je al ogenblikkelijk verwelkomd wordt door een Schotse
doedelzakspeler in vol ornaat. De eerste nacht verblijven we in de
omgeving van Peebles in een B&B die meer weg heeft van een
vijfsterren omgebouwd kasteel,het avondeten is er uitstekend,weg zijn
de Engelse traditie’s .Volgende dag staat een bezoek aan
Edinburgh op de agenda,ik ben wel niet zo’n stedenbezoeker maar
als je er toch langs moet kan je dan evengoed halt houden.Boven de
stad torent het eeuwenoude kasteel uit,het is er wel druk,de
geschiedenis van de Mac’s en de clans laat zich al gevoelen.Aan
pub’s is er ook geen gebrek,we proeven de 
“ bruine pek” en kunnen terug de baan op.Even buiten
Edinburgh houden we halt onder de bruggen van Queensferry (Forth
Bridges) 
de metalen constructie dient enkel als spoorwegbrug, de wat verder
op gelegen nieuwe brug is een tolweg , voor motoren gratis ! Zo komen
we terecht bij onze volgende overnachtingsplaats : Calander.Een
onooglijk klein dorpje met nauwelijks vijftig huizen,gelukkig met
één restaurant en dito pub,dat iedere avond vol
loopt.We menen er een echte schot te ontmoeten vanwege zijn
uitrusting ,kilt met alles erop en eraan,het blijkt een Nederlander
te zijn …Onze gastvrouw geeft de volgende dag ons nog een tip
zodat we even afwijken van onze geplande route richting Pitlochry.Het
was de moeite,we rijden door het natuurpark van Ben Lawers 
waar de Schotse rust en natuurpracht zich laat gevoelen,enkel
opletten voor de schapen die hier zich vrij bewegen over het zeer
smalle baantje.Nu geloof ik dat er 1000 soorten groen bestaan en ik
weet nu ook waar ze vandaan komen,zo mooi is de natuur hier.
We rijden langs de diverse meren ( Lochs ) ,een oud postgebouw
is omgebouwd tot tea-shop waar de cake nog aan huis gemaakt wordt,het smaakt ons.
In Pitlochry zullen we twee nachten verblijven,het is overigens een mooi dorp dat naast zijn omgeving ook nog wat anders te bieden heeft.We bezoeken er de vistrap , nee niet in de functie zoals wij die kennen,maar bedoeld voor de forellen die in de paartijd hogere regionen willen gaan opzoeken en wegens een dam zonder menselijke hulp er niet zouden geraken.Het is een aaneenschakeling van onderwaterse tunnels ,enkele met glazen ramen,waardoor de vissen ongehinderd stroomopwaarts hun ding kunnen doen.En alhoewel we hier niet in de typische whisky streek zijn bezoeken we ook de plaatselijke “ distillery”.
Terug de motor op met het voorwiel in de richting van
Inverness,het mooie landschap vervolgt.Aviemore nodigt ons even uit
voor een rit met de plaatselijke stoomtrein,Glen More wordt even
doorkruist voor het panorama.Onze volgende stop is Daviot, enkele
kilometers voor Inverness alwaar we dezelfde avond op een
folklorevoorstelling te gast zijn.Overigens is de gastvrijheid ook
hier ,en dat de ganse reis,uitstekend ! Persoonlijk beviel Inverness
me het minst evenals de rit langs het Loch Ness , het (commerciele )
Nessie Museum in Drumnadrochit zorgde voor een tussenstop.Aan het
eind van het Loch Ness ,ook wij hebben het monster niet gezien,houden
we halt in Fort Augustus.Gekenmerkt door zeven opeenvolgende sluizen
lijkt dit plaatsje onnatuurlijk mooi te zijn,we hebben dan nog geluk
dat een oude ( ? ) 
schoener net versast wordt. Iets groter is het verder gelegen Port
William in de schaduw van Schotlands hoogste top de Ben Nevis (1350
m).Na een cake and tea stop zoeken we onze volgende rustplaats op ;
Glencoe,ook het begin van één der mooiste dalen van
Schotland.De volgende dag rijden door het dal
en we worden niet teleurgesteld,bochtjes pikken ,op en neer en prachtige uitzichten.Langs het Loch Lemmond dat al even mooi is rijden we via Glasgow,waar we geen halt houden,terug naar Engeland voor onze laatste nacht in het Lake District.We verblijven in de omgeving van Keswick waar we te gast zijn bij een motard die in een vroeger verleden het Sinterklaastreffen bezocht. Overigens loont deze streek ook zeker de moeite ,het wordt niet zomaar het Zwitserland van Engeland genoemd,ééns komen we terug.De volgende en laatste dag dwarsen we het eiland richting Hull,na eerst nog een bezoek gebracht te hebben aan York,de vrouwtjes moesten nog wat aan shopping doen.In de vooravond bereiken we de haven waar onze boot, ons en de motoren veertien uur later aan Belgische bodem afleveren.
Tot slot enkele nabeschouwingen over deze geslaagde trip.Ondanks alle waarschuwingen over het te verwachten regenachtige weer viel dit heel goed mee,de regenkledij bleef waar ze was ,het druppelde enkel ’s nachts wat.Overdag gedurende de ganse reis hadden we temperaturen tussen 15 en 20 graden,of hadden we geluk ? Schotland is uitermate mooi,natuurpracht a volonté maar ook duur.De benzineprijs ligt beduidend hoger dan op het vasteland, de bed & breakfast formule valt daarentegen mee.Deze formule heeft wel het nadeel als je met een grotere groep reist je per pension nauwelijks meer dan twee dubbele kamers vindt.Per persoon betaal je gemiddeld 22 pond,maar het breakfast mag er wezen,telkens dan ook ultra compleet. Echt druk was het nergens, ook niet in de grotere steden,de Schotten beweren dat dit een gevolg is van het MKZ eerder dit jaar.Aan de Schotse specialiteit, haggis,kwamen we niet toe.ik zag het zo niet zitten misschien hebben we toch nog wat gemist ? Het is ook de eerste trip dat ik gedurende 1800 km geen landkaart boven haalde,ik had ze wel bij me.Dit dank zij de Garmin GPS gemonteerd op de Triumph Trophy,overigens misten beide moteren geen slag .De overzet tenslotte van Zeebrugge Hull viel op de terugweg veel beter mee dan op heenreis,we hadden immers een veel nieuwere pas gerestaureerde boot !
Pat & Rita
Willy & Erna
Tekst Willy , foto's Pat digitaal 1.2 mil.pic.
